Rozwikłać pedagogiczne nieporozumienia
Wielu muzyków bardzo wcześnie przyswaja sobie błędy funkcjonalne. Dążenie do nadmiernego rozluźnienia ciała często prowadzi do kompensacji w obrębie barków, nadgarstków, brzucha, kciuków, języka lub gardła.
Przekazywane z pokolenia na pokolenie zalecenia te podtrzymują nieporozumienia, które odbijają się na komforcie gry, biegłości i wytrzymałości.
Dzięki świadomemu podejściu do anatomii funkcjonalnej te utarte przekonania można zastąpić pewnymi punktami odniesienia. Nauka staje się skuteczniejsza: ekspresja, szybkość i przyjemność stają się osiągalne.
Radość z gry rodzi się z aktywnego ciała połączonego z rozluźnionym umysłem, a nie odwrotnie.
